İste böyle küçük bir hayat sergilemiştik.
Biz de küçüktük. Ama önemliydik.
Bizim de hayatlarımız orada başlamıştı.
Bir avcı-tavşan hikayesinde bulmuştuk kendimizi.
Bir ayıyla el tutuşmuşum ben.
Prens hokkabazı alaya alıyor, kırmızı başlıklı kız çiçekleriyle bekliyordu. Kurdun gelmesini mi?
Kurtlar artık vadiye indi çoktan.
Mutlu muyduk o günlerde? Ne isterdik ki hayattan? Avcı tarafından vurulmamaktan başka? "Bu hafta şekerleri kapıcak kadar uslu çocuk" olmaktan başka? Yoksa yalansız bir dünya mı? Kostümsüz? Tavşan kulaksız? Pembesiz kırmızısız, ayısız....
Labels: çocuk oyunu
