Tuesday, March 10, 2009

gün gibi karşımda durma
pis yalan
çık dünyamdan
geri git deliğine

arzuyla kıvrılan beden misali
nefeslerin arasında buhar ol
karışmalıyız
karanlıkta
gözümüz kapalı
bakacak birşey yok
kalmadı





Aşkı yazmam gerek bu gece
Boğulmadan şişede
İlk onu sorgulamam gerek
Herşeyden önce
Hep sona kalan o

İtme kafanın gerisine
Rafların en arkasına
Ulaşılmayan yere
Halının altına süpürme bugün
Aç ortaya dök her ne varsa
Uzasın korkma
İlla kısa olmaz aşk
Gördüm
Vazgeçemeyen de
Ve korkuttu beni
Hatırası bile flulaştı bende
Sende hala zinde
Dün gibi
Ama değil işte
Çıkar at aklından sen de
Ne başı var ne sonu
Son olsun bu
Bırak koşiyim
Durdukça olmuyor
Yetişiyorlar
Hadi nereye?
Sen de bilemedin
Koştun koştun
Yorulmadın mı?
Anlamaya çalışmadım değil
Anlatıcak yanı yok ki
Tek yaptın beni
Hint kumaşı bulunmayan
Gittin başka yerde çok aradın
Ben hep burda durdum
Sözüm yok zaten sana
Neyi unuttun?
Durdurmayı zamanı
Sürükleyip durma peşinde
Her şeyi kuruttun
Bizi sulayan hayatlar başka.
Anla.
Ben hep terkettim.