Sunday, August 01, 2010

Sessizliginde gecenin ve sicaginda
Yarini beklerken
Ozgurum saniyorsun sonunda
Ben zaten kendimde tutsak
Bir de onlarda.
Hayat herkese aynisin.

Artik eller mi yorgun gozler mi yoksa kalp mi, karisti.
Hepsi karnaval oldu.
Damarlar yuzeye cikti.
Hep ayni kan akti oradan ama hep farkli birini tasidi.
Hep farkli.
Ve ben bu sirada buyudum.
Hayata baktim.
Gecmise. Bugune ne getirdigime.
Bir damla ter,bir damla gozyasi,bir damla yuk,icimde.
Gulen bir yuz ve aglayabilen bir omurga tasidim.
Guzeldim.
Derindim.
Kaybettim.
Son.